อัพเดตชีวิต 20/02/2011
posted on 20 Feb 2011 14:59 by oceanaช่วงนี้เป็นอะไรไม่รู้ครับ เหมือนผีเข้าผีออก 
ไม่รู้ว่าเป็น Social shock หรือเปล่า?
คือ ช่วงก่อนทำงานบริษัทที่คนเยอะๆ ก็ได้หยอกล้อคนนู้นคนนี้
แต่พอออกมาทำงานตรงนี้ มันทำงานออนไลน์ ส่งงานไปๆมาๆ ไม่ได้เจอใคร
บางครั้งเราก็อยากคุยกับเพื่อนร่วมงาน แต่ตอนนี้ยังไม่มี เพราะยังไม่มีออฟฟิต
เหมือนเป็นช่วงเรียนรู้งานเพิ่มเติมด้วย... ไอ่งานน่ะไม่ซีเรียสมากมาย
แต่ไอ่ง่อมเนี่ย(คล้ายๆเหงา) มันทำให้จิตใจหดหู่พิกล
แล้วบางครั้งมันก็มีปัญหาบ้างเป็นธรรมดา เราก็ไม่รู้จะคุยกับใคร
ก็ได้แต่เก็บมาเครียดคนเดียว.. จนเริ่มรู้สึกตัวเองใกล้บ้าแฮะ..
(ปกติก็บ้าอยู่แล้วนะ แต่นี่เริ่มจะ real บ้า)
)วันก่อนไปเีที่ยวหาเพื่อนมา เพื่อนก็พูดว่า ผมน่าจะทำงานที่พบปะผู้คนมากกว่านี้
เพราะบุคลิกเหมาะกับแบบนั้น...อืม.. ท่า่จะจริง
หันมาหยิบจับหนังสือธรรมะก็ช่วยได้บ้าง แต่ก็เหมือนทำได้แค่บรรเทา
ก็พอจะรู้นะว่า ปัญหามันอยู่ที่ใจตัวเอง..แต่เหมือนมันคุมไม่ได้ยังไงไม่รู้
อาจจะยังฝึกจิตใจมาไม่พอ หรือเพราะทิ้งช่วงฝึิกจิตนานไปหน่อยก็ได้
คือ สมองสั่ง รับรู้เหตุผล แต่ใจยังไม่ทำตาม...ว่างั้นเหอะ
หรือเป็นโรคซึมเศร้า...เลยส่งผลให้ระดับเคมีในร่างกายผิดปกติหรือเปล่าหว่า?
อืม เป็นไปได้ๆ..
จิตใจเรานี่มันติสดีแท้ เดี๋ยวก็เข้มแข็ง เดี๋ยวก็อ่อนแอ..
แต่เอาเหอะ... เดี๋ยวมันก็ผ่านไป หาอะไรฮาๆมาดูดีกว่า 
ตั้งแต่เริ่มเขียนบล็อกมา ตลอด 2 ปี ครึ่งนิดๆ
จะมีคอมเมนต์อยู่สองแบบ ที่ทำให้รู้สึกอยากทำอะไรอย่างอื่นขึ้นมาบ้าง
คอมเมนต์แบบแรก รู้ึสึกเจออยู่ 3 ครั้ง... บอกให้ผมจัดเดี่ยวไมโครโฟนแบบคุณอุดม
เอางี้เลยนะ..
คือ เขียนกับพูดมันคนละอย่างนะ... ไอ่พูดน่ะ พูดได้
แต่พูดแล้วสนุกแบบคุณอุดมเนี่ย มันต้องพิเศษนิดนึง
แล้วมันก็ต้องมีคนรู้จักเราในระดับหนึ่ง เขาถึงจะยอมมาฟังด้วย
ประเด็นจัดเดี่ยวนี่ตกไป...
คอมเมนต์อีกแบบที่เจออยู่หลายครั้ง
คือแนว "เขียนดี อ่านสนุก มีพรสวรรค์นะ น่าจะเขียนหนังสือนะ"
อะ... อืม ไม่เคยคิดว่าตัวเองเขียนดีอะไรยังไงเท่าไหร่
เพราะเขียนเอง เลยไม่อยากคิดเข้าข้างตัวเองด้วยมั้ง
ลองประเมินดูแล้ว Feed back ด้านนี้ค่อนข้างเยอะ..มีเรื่อยๆ
จริงๆผมก็ไม่ใช่ว่าไม่เคยเขียนหนังสือจริงๆจังๆนะ
เคยเขียนเมื่อเกือบๆสี่ปีก่อน ส่งไปยังสำนักพิมพ์ แต่ิเรื่องเงียบ
คิดว่าตอนนั้นมือยังไม่ถึง เพราะไม่ค่อยได้เขียนอะไร ก็พอเข้าใจได้
แต่หลังจากนั้น ตลอดเวลาที่ผ่านมา เขียนบล็อกมาก็หลายร้อยบทความ
ภาษา้เขียนส่วนตัวน่าจะพัฒนามาในจุดที่เป็นเอกลักษณ์ และใช้ได้แล้วล่ะมั้ง?
รู้สึกอยากเขียนหนังสือขึ้นมาอีกครั้ง..แต่คราวนี้ดันตัน ไม่รู้จะเขียนอะไรดีซะงั้น
ไอ่เขียนเรื่องชีวิตตัวเองมันก็น่าเบื่อ เคยหยิบแนวนี้มาอ่านของคนที่เราไม่รู้จักแล้ว
อ่านได้ไม่จบเล่ม เพราะเราไม่รู้จักเขา บางทีเขาเขียนวงในเกิน อ่านไปก็ไม่รู้เรื่อง
เขียนแนว How to ก็ไม่รู้จะ How to อะไร เพราะมัน How to กันเต็มบ้านเมืองไปหมดแล้ว
นิยาย? โนเวย์สเตย์ปู้ด... อ่านน่ะพอได้ แต่เขียนแนวนั้นนี่ไม่เข้าเป้าเลย
เคยเขียนดูสั้นๆหนึ่งตอน อ่านแล้วกาก เหมือนนิยายอนาถา ไม่สนุกเลยซักนิด
การเมือง?... เขียนทีนี่ ได้ขึ้นเขียงแน่ๆ
ธรรมะ? โนๆ ไม่ได้บวช ไม่ได้รู้แจ้งอะไรขนาดนั้น
อะ ไ่ม่เป็นไร ก็ไม่ได้รีบอะไร คิดๆไปเรื่อยๆละกัน..
ถ้าคิดได้โดนใจ ค่อยลุยก็ได้ครับ ไม่รีบๆ 
เรื่องเพลง ตอนนี้ก็เรื่อยๆ ศิลปินคนอื่นก็เรื่อยๆ เหมือนไม่ได้ทำอัลบั้มเลย ..
..คือ ชิวกันมาก..แผนเผินที่เคยวางไว้ไม่มีค่าอันใด เพราะต่างคนต่างชิวกันหมด
ตอนแรกตั้งไว้ 15 เพลง...ถ้าไม่ถึง 15 เพลง
ถึงเวลาีให้ปล่อย มีแค่ไหนก็เอาแค่นั้น
กระแสก็เริ่มมีบ้าง มีคนรู้จักมากขึ้น ถึงจะยังไม่รู้จักเป็นวงกว้างเท่าไหร่
แต่ก็เพียงพอที่จะบอกว่า มีแนวโน้มที่จะออกมาโอเค...ก็ไม่ได้ซีเรียสอะไรมากมาย
ขอให้อัลบั้มมันเสร็จก่อนก็พอแล้วล่ะ
เอาละ หมดเรื่องจะอัพเดตละครับ
เพื่อนพี่น้องจะอัพเดตชีวิตอะไรยังไง ก็อัพเดตในคอมเมนต์ได้เลยนะครับ
See ya~
Tags: ง่ิอม, ไดอารี่1 Comments