ชาลาลาลาล่า

วันนี้ชวนมารดรไปดูหนังเรื่อง  Michael Jackson - This is it ครับ

ในโรง เป็นฝรั่งมาดูมากกว่าค่อนโรง มีคนไทยอยู่นิดหน่อย ส่วนใหญ่จะมีอายุพอดู

ดูไปก็เศร้าไปครับ..

ถ้า MJ ยังไม่ตาย... มันคงเป็นคอนเสิร์ตที่สุดยอดจริงๆ..

ลำพังแค่เบื้องหลัง มันก็สุดยอดสุดๆอะ

มันเป็นอะไรที่แสดงถึงอัจฉริยะภาพของ MJ สุดๆ

กลับมาบ้าน มารดรร้องไห้นิดหน่อย... ผมก็รู้สึกเศร้าจุกๆอยู่แถวคอ บอกไม่ถูก

มารดรผมอายุเท่ากับ MJ...และดู MJ ตั้งแต่เขายังอยู่วง Jackson Five

ส่วนผมเองเต้นเพลง Thriller ตั้งแต่อนุบาล... ดู VDO ของ MJ ตั้งแต่เด็กๆ

 ....

จริงๆบ้านเราก็ไม่ได้เป็นแฟนติดหนึบอะไรมากมาย

แต่พอเขาจากไป... ถึงแม้ไม่รู้จักกัน มันก็อดเศร้าไม่ได้

สิ่งเดียวที่เชื่อมเราไว้ด้วยกัน คงเป็นความรู้สึก "ผูกพัน" ในใจลึกๆนั่นเอง

ทำไมรู้สึกเศร้าจังฟะ??

 Michael Jackson - ศิลปินซึ่งเป็นของขวัญจากสวรรค์จริงๆ...